
Artysta plastyk. Scenograf i kostiumograf teatralny i filmowy. Realizator własnych autorskich projektów teatralnych w konwencji teatru ruchu. Formy twórczości indywidualnej realizowane dwutorowo: na płaszczyźnie i w przestrzeni.
Seria „STUDIUM I – XII”
Styl: minimalizm strukturalny
Technika: autorska
Materiały: wyłącznie naturalne: bawełna 100%, drewno 100%

Artysta plastyk. Scenograf i kostiumograf teatralny i filmowy. Realizator własnych autorskich projektów teatralnych w konwencji teatru ruchu. Formy twórczości indywidualnej realizowane dwutorowo: na płaszczyźnie i w przestrzeni.
Seria „STUDIUM I – XII”
Styl: minimalizm strukturalny
Technika: autorska
Materiały: wyłącznie naturalne: bawełna 100%, drewno 100%
Studium. Czym jest w plastyce? Oto autor-twórca wybiera interesujący go obiekt: martwa natura, głowa ludzka, postać ludzka itd… Tematów jest bez liku. I rozpoczyna pracę, wykonując studium wybranego obiektu, najczęściej w technice rysunkowej, malarskiej, rzeźbiarskiej. Praca nad studium polega na uważnej obserwacji detali i zrealizowania obserwacji w wybranej technice. Tak artysta poszukuje istoty, esencji wybranego tematu. W moim przypadku, proces twórczy obiera kierunek przeciwny: polega na eliminacji szczegółu i detalu. Przy czym, cel poszukiwania jest ten sam: zobaczyć i uchwycić istotę, esencję, sens. Tak więc, wszyscy poszukujemy mniej więcej tego samego, jednak każdy eksploruje temat na swój własny, indywidualny sposób.
Monochrom jako wybór. Stopniowo staje się moim znakiem rozpoznawczym. Tak przejawia się u mnie fascynacja kolorem i uwielbienie dla koloru, każdego istniejącego koloru. Wybierając jedną barwę w subtelnym zróżnicowaniu, pozwalam jej zaistnieć totalnie, w całym jej pięknie. Często patrzę na nią i myślę: jaka ty jesteś piękna! Dla sprecyzowania: to nie moja powstająca praca jawi mi się jako piękna, to widziana barwa zachwyca mnie sobą.
Inspiracja. Inspiracją jest prawdopodobnie wszystko, bo nie ma etapu pracy koncepcyjnej. Obraz-widok pojawia się sam z siebie, w postaci gotowej do naszkicowania na projekcie, a korekty są znikome. Nazywam to pre-widokiem. Ukończoną pracę należałoby zatem nazwać post-widokiem. Dla odbiorcy jest po prostu: widokiem. I wtedy jest to, co interesuje mnie najbardziej: czy coś się wydarza między odbiorcą a widokiem? I co się wydarza? Albo może – czasami – nie wydarza się nic?
| Artysta | Bajka Mourier |
|---|---|
| Kategoria | Tkanina artystyczna |
| Styl | Minimalizm |
| Technika | Technika własna |