Grzyb-Jarodzka Bożena

Bio

Grzyb-Jarodzka Bożena
(ur.1959). Malarka, graficzka, projektantka wnętrz, od urodzenia związana z Wrocławiem. Dyplom uzyskała w 1984 na Wydziale Malarstwa, Rzeźby i Grafiki wrocławskiej PWSSP, u Konrada Jarodzkiego. Wraz z grupą studentów z roku, m.in. ze swoim przyszłym mężem Pawłem Jarodzkim, współtworzyła grupę LUXUS z którą wystawia do dziś. Zamieszczała też rysunki i grafiki w wydawanym przez grupę piśmie o tej samej nazwie. Jej obrazy z lat 80. To wizerunki zarówno ówczesnych znajomych i przedstawicieli młodzieżowej subkultury, jak i ideologicznych i światopoglądowych idoli pokolenia lat 80. (np. Dylan, 1988). Najbardziej znane są jednak jej sięgające do przesłodzonej poetyki hollywoodzkiej podobizny bohaterów kinowych, które tworzone na podstawie dostępnych fotografii – artystka wiernie odtwarza, acz przewrotnie trawestuje (Elektryczny pocałunek, Miłość zwycięży śmierć, 1988). Barwne, ostre w kolorystyce plamy pokrywające płótna przywodzą na myśl psychodeliczne wizje. Kolorystyczna kakofonia i epatowanie kiczem stanowiły swoistą formę kontestacji ówczesnej wszechobecnej szarzyzny życia, a jednocześnie manifest wolności i twórczej niezależności sztuki. Od lat artystka tworzy wielkoformatowe portrety konkretnych osób, często osadzone na bujnym kwiatowym tle. Jest w tym i fascynacja pop-artem i nawiązanie do tradycji, oniryczność i romantyzm zarazem. Często punktem wyjścia dla obrazów jest przypadkowa fotografia albo kadr filmowy, ale zawsze stanowią one zaczyn do refleksji nad człowiekiem, jego emocjami i odczuciami. Cykle malarskie artystki to: Znajomi i Przyjaciele, Gwiazdy, Udane pary, Ulubieni artyści.